Steun ons en help Nederland vooruit

zaterdag 1 juni 2019

BLOG Ik ben Statenlid

20 maart 2019 in de Johan Remkes Zaal in het Provinciehuis te Haarlem: Het is de tweede keer dat ik zelf op de lijst sta en met een groep D66ers op een uitslagenavond sta. Hier heb ik al van gedroomd sinds ik op de middelbare school zat. Ik keek dit soort avonden op televisie en wist toen al dat ik eens ook verkiesbaar zou zijn, terwijl ik in zo’n zaal zenuwachtig op de uitslagen zou staan te wachten.

Eens is nu voor de tweede keer. Het gevoel is hetzelfde als de eerste keer; strak van de spanning en tussen hoop en vrees of ik verkozen ga worden of niet. Ik maak zenuwachtig een praatje hier en daar, terwijl ik met een schuin oog het scherm met uitslagen in de gaten hou. Per gemeente komen ze binnen en in het begin zijn ze niet echt hoog voor onze partij. Al zegt bijna iedereen die ik die avond spreek dat ik er wel in kom omdat ik op plek vijf sta, ben ik er nog niet gerust op. Aan het einde van de avond wordt het duidelijk dat we op zes komen en kan ik er bijna van uitgaan dat ik het gehaald heb. Echt zeker weet ik het pas een aantal dagen later bij de officiële uitslag. Mijn vrouw wordt die dag in de auto van achteren aangereden met gelukkig alleen blikschade tot gevolg. Ik zou me er over kunnen opwinden, maar de champagne gaat open. Ik ben Statenlid!

Het gevoel van euforie dat ik gekozen ben als volksvertegenwoordiger is niet te beschrijven en net zo groot als de eerste keer. Ik vind het een enorme eer dat zowel mijn partij en onze kiezers vertrouwen hebben in mij, zodat ik dit ambt minimaal 4 jaar mag gaan uitvoeren. En van mijn periode uit de gemeenteraad weet ik al dat dit is waar mijn hart ligt. Het is een gevoel van intens geluk. De installatievergadering daarna staat zeker in de top 10 avonden van mijn leven, helemaal omdat het tegelijk het eerste politieke debat is van mijn periode. Terwijl een partij zich opwindt omdat we niet meteen aan de borrel gaan, geniet ik met volle teugen. Ik ben weer terug waar ik hoor; midden in de democratie.

Maar het is ook pas het begin. Ik stort mij dan ook elke maandag vol overgave op het inwerkprogramma dat door de griffie voor ons is samengesteld. Van omgevingsvisie tot jaarrekening, van klimaatakkoord tot bustoer door de provincie (inclusief kadetjes met kaas en een pakje melk). Ik probeer overal bij te zijn om eerst aan mijn algemene kennis te werken. De portefeuilles zijn namelijk nog niet verdeeld omdat de onderhandelingen nog gaande zijn. Pas als die afgerond zijn wordt er ook duidelijk welke commissies er worden gevormd. Daarna begint het pas echt, alhoewel we al een goede generale hebben gehad met een debat over geitenboerderijen en de rol van de provincie bij de Formule 1. Het mooiste was echter het stemmen voor de Eerste Kamer.

De fractievergaderingen zijn ook enorm boeiend. We hebben een hele leuke groep waarvan de helft al een of meerdere periodes in de Provinciale Staten heeft gezeten. De andere helft (waar ik toe behoor) is nieuw. Het is naar mijn mening de ideale mix, ook qua persoonlijkheden. We hebben allemaal een dosis humor, maar we bedrijven ook serieus politiek. Zo hebben we vragen over biomassa centrales en grondspeculatie gesteld, verschillende groepen bij ons op de fractie ontvangen over uiteenlopende onderwerpen, de ontwikkelingen bij de coalitie-onderhandelingen besproken en natuurlijk de afgelopen commissievergadering en statenvergadering voorbereid.

Maandag gaan we weer verder met het inwerkprogramma met een workshop over de Planning & Control cyclus en de Metropool Regio Amsterdam (MRA) komt langs om te praten over een nieuwe actieagenda. Het is sinds lange tijd dat ik weer kan zeggen: laat dat weekend maar zitten, ik hoop dat het snel weer maandag is!

Emre Kanik,
Statenlid D66 Noord-Holland